در میان همه سرسبزی تو را می جویم ،آری تو را...
تو را که با بهارت همگان را به پاییز مبدل ساختی،تو را که همگان در حسرت هم پا بودنت با خزان
هم سو شده اند. تو را که همگان را بی خود بی نامت کردی.
چرا؟چرا حتی مرا با زوزه باد سرد به شهر نیستی ها سفر دادی
همیشه برگها و برگ نازت .............نوازشگر لحظاتم بود (هست)
صــــفـــا
" بر باد رفته "
آنقدر در حسرت رسیدنت در گذرگاه زمان آهسته قدم برداشتم
آنقدر به امید شنیدن صدای قدمهایت دل دل شدم
آنقدر برای لحظه حضورت شعر و غزل سرودم
و آنقدر در ایستگاه زمان سر بر زانو نشستم
و آنقدر برای لحظه آمدنت بی تابی کردم
که...
در یک لحظه ناآشنا فهمیدم که
آنقدر برای دیدنت آهسته قدم برداشتم
که در گردون زمان عقب نشستم
حال من مانده ام و باز همان انتظار
حال من مانده ام در یک عمر بر باد رفته
من مانده ام و یک دل منتظر
من مانده ام و حسرت و اشک و آه و ناله
من مانده ام و یک عمر کهنه و یک دل بر باد رفته.
نوشته شده توسط صفایم
بی تو در امتداد راهها،غرقه ی شبنم نمناکی از اشک دو چشمان شقایق هستم.
بی تو همیشه غمگین، درد آلود به سوی بستر بیماریم می شتابم، تا شاید وقتی بیاسایم ،اشکی را
که در طول روز نتوانسته ام آشکارا هدیه ات کنم، به روی گونه های غم آلود و دردمندم جاری سازم و
شب را در حسرت تو و دیدار تو سر کنم..........فدای دو چشمان همیشه اشک آلودت برم.......
نوشته شده توسط صفا
تو کیستی،که من اینگونه،بی تو بی تابم شـــب از هجـــوم خیالت نمی برد خوابم
تو چیستی،که من ازموج هر تبســـــم تو بســــان قایق ســـــرگشــته،روی گردابم
تو در کلام ســــحر،برکــدام اسب ســـپید تـــــو راکــــــدام خــــــدا ؟..................
تـــــــو ازکــــدام جـــهان ؟................. تــو درکـــدام کرانـه، تو ازکـدام صـــدف
تـــو درکـــدام چــمن،همراه کدام نســیم تـــــو از کــــــدام ســــــبو ؟.............
مـن از کجا ســــر راه تـــو آمده ناگــــاه چـه کرد با دل من آن نگاه شیریـــن، آه
کـه ذره های وجـودم تو راکــه می بیند بـــه رقـص می آیــــــند....................
ســــرود می خـوانــند.................... چــه آرزوی محالیست زیستن با تــــــــو
مـرا همین نگـذارنـد یک ســخن با تــو به من بگو که مرا از دهــان شـیر بگیـر
به من بگو که برو در دهان شیر بمیـر بگـو بــرو جــگر کـــــوه قاف بشـکاف
ســتاره ها را از آسـمان بیار به زیــــر تو را به هر چه تو گویی،به دوستی سوگنـد
هر آنچه خواهی از من بخواه،صبر نخواه کـه صبر،راه درازی به مـرگ پیوســــــــت
تـو آرزوی بلندی و دســـــت من کـــوتاه تودور دست امیدی و پای من خسته اسـت
همه وجود تومهراست و جان من محروم چراخ چشم تو سبزست و راه من بسـته است
نوشته شده توسط صفا
بین من وتــو فاصله بیــداد می کند
جانا! این فاصله را حرف توکوتاه می کند
در این روزهای ســـرد وتنــــــها ئی
تنــها صـــدای تو غوغا می کنــد
این دســتان خـالی و ارزان مـن
تنها دستان تو را تمنا می کند
ساقه پژمرده غنچه ی فریبا را
تنها سلام تو استوار می کند
بیا. که کوچه پس کوچه های ویران دلم را
تنها پژواک گامهای تو آباد می کند
تقدیم به تنها دلیل زندگی (صفا)
بنام آنکه ماه را عاشق شب کرد"
دست دردست هم باهم بودن را تجربه کردیم و باورکردیم که جادوی دستانمان زندگی را معنای دیگری می بخشد. هم صدا با هم در اوج فریادهایمان روح سبز صمیمیت و همیاری را در کلبه دوستی هایمان چشیدیم...
وافسانه ای ساخته ایم که در آن پلیدیها را راه نمی دادند. شهر افسانه ای ما ابرهای سیاه است وهرآنچه بودآسمان روشن وآبی عهدمان بود عهدی ناگسستنی که با هم آن رابه قلبهایمان گره زدیم.
در آسمان زندگی خویش جستجوگر ستاره ای بودم بالاتراز تمامی ستارگان وبه درخشندگی خورشید.
وبه پاکی دریا یافتم...
آنچه راکه می خواستم...
پس تو ای خواب دربزم آسمان این دو ستاره بدرخش.
قانون
کاش رویاهایمان روزی حقیقت می شدند تنگنای سینــــــه ها دشت محبت می شدند
سادگی،مهروصفا،قانون انسان بودن است کاش قانون هایمان یک دم رعایت می شدند
اشکهای همدلی ازروی مکراست وفریب کاش روزی چشــمهامان باصداقت می شدند
گاهی ازغم می شود ویران دلم، ای کاش بین دلها غصـــه ها مردانه قسمت می شدند
معنای تنهایی
تنهایی یعنی روح ســــــــــرد ...
یعنی سکوت مطلق برای همه چیز
یعنی تبدیل هر روشنایی به تاریکی
یعنی غریبی در دیاری آشـــــــــنا
یعنی اسیرشدن در کلبه خاموشی ...
"سوگند"
به سپیدی سینه کبوتران ، به طلایی باغ های خزان، به اولین فریاد نوزادان، به خروش های عالم دریا، به غروب آفتاب در اقیانوسها، به برکه آب درون صحرا، به هزاران زیبایی دیگرقسم که........دوستت دارم
انتظار
تمام کوچه های ذهنم راچراغانی می کنم ودرانتظار تو ای آشنای مهربان پشت پنجره احساس گیسوان خاطرات روزهای خوش باتو بودن رامی بافم......لحظه های من نثار تو باد........
آرزویم برای عاشقی واقعی
خدایا،تورا قسم می دهم به قلبهای شکسته وبه دلهای خسته ودیدگان پریشان که او راسلامت بدار ودستان او راکه از روی نیاز به سوی درگاه تو دراز است ناامید به سینه اش بازنگردان وچشمانش را هیچ گاه ملول ونگران مخواه
خدایا،تو راقسم می دهم به سر هرچه دردمند است در این دنیا، هیچ یاری رابی یاورمگذار و نسوزان دلم را ومرا برسان به وصالم ونزدیک بگردان وصل همه هجران کشیدگان را.....
نوشته شده توسط صفا
بنام خدا
سلا م د وستان عزیز و خوانند گان مهربان
عشق یعنی مونس پروردگار .
عشق یعنی د ل برید ن از جهان .
عشق یعنی مرگ در حین حیات.
عشق یعنی روح را آراستن .
درکمال معنویت زیستن .
عشق یعنی مهر بی چون وچرا.
عشق یعنی کوشش بی ادعا.
عشق یعنی دل طپید ن بهر د وست .
عشق یعنی جان من قربان اوست .
عشق یعنی خواند ن از چشمان او.
حرفهای دل بد ون گفتگو.
عشق یعنی عاشق بی زحمتی .
عشق یعنی بوسه بی شهوتی .
عشق یعنی د شت گل کاری شده .
د رکویری چشمه ی جاری شده .
یک شقایق در میان دشت خار .
باور امکان با یک گل بهار .
عشق یعنی مهربانی در عمل .
خلق کیفیت به زنبور عسل .
عشق یعنی گل به جای خار باش .
پل به جای این همه د یوار باش .
عشق یعنی یک نگاه آشنا .
د یدن افتاد گان زیرپا .
عشق یعنی از بد یها اجتناب .
عشق یعنی در پی نیکی ناب .
وعشق یعنی ...
بنام خداوند عشق آفرین
با آب گوارائی که از رودی در گذر بود آشنا گشتم .
دلــــــم را دادمـــو مثل یک قایق رهاگــشتم .
آب جاری شده رود متعلق به اقـیانوس آرام بــود .
پس آنجائی که پایان یافت این رود آغاز دریا بود.
ولی شب بـــود اما نــور ماه در آب نمـایـان بــود .
من هم عاشق شدم بر نور ماهی که در آنجا بود .
دلــــم خوشــنود وخــندان بـــود در آرامـش دریا .
و ایــــن آرامــــش دریــــا مرا در کهکشانها برد.
ولی افسوس ابر آمد وماه در پشت پنهان شد .
وآن ابر سیاهی که سـبب بر موج وطوفان شد .
واین بیچار دل غرق در آن گرداب دریـــا شد .
ولی عشق آفرین باز هم نجاتم داد و ره وا شد .
بنام آفریدگار شب و روز
سلام به دوست داران شب مهتابی
در یک شب مهتابی برای یک عاشق دل تنگ چه چیزی جالبه آن هم وقتی که توخونه تنها باشه
. ساعت از نیمه شب گذشته عاشق تنها دلش خیلی تنگه حالا دیگه با گریه کردن هم نمیشه دل رو تسکین داد چه کار باید کرد باید خلوتگاهی داشته باشی که غیر خدا کسی نباشه باید دل بزنی به بیرون از شهر آنجائی که هیچ اثری از انسانها ومصنوعات نباشه طبیعت بکر- سکوت شب ونور ماه وستارگان .عاشق تنها به درد دوری از معشوق فکر می کنه ومی دونه که اوهم مهتاب را دوست داره وشاید حالا از یک نقطه دیگر از این کره خاکی به ماه نگاه می کنه عاشق حدود ساعت 1:30بامداد درسکوت شب دراز می کشه وطوری به آسمان نگاه می کنه که ذره ای از زمین و حتی از جسم خود را هم نبینه زمان می گذره عاشق اندک اندک جسم خود را فراموش می کنه وحتی قطره های اشک عاشقانه که از کوشه چشما نش جاری واز از بغل کوشش رده می شه حس نمی کنه حالا فقط با دل روح فکر می کنه. فکر می کنه که اگه انسان یا لااقل عاشقان جسم نداشته باشند چقدر راحت می شند آنوقت دیگر مکان وزمانی برای ممنوعیت وجود نخواهد داشت چه میشه که دنیای عاشقان مثل آنی بود که تو عالم رویا هست همیشه کنار همند باهم دیگر دردو دل می کنند واز کنار هم بودن لذت می برند. خوب عاشق چشمانش را به ماه خیره می کنه اشعه های نورماه مثل تارهای زرین ازآسمان تاچشمان عاشق سرازیر شده واز طرف دیگر او هم در اتاق خواب کنار پنجره دراز کشید وبه همان مهتاب واحد خیره شده به این طریق این دو عاشق توسط تارهای نورانی وبسیارنازک ماه باهم دیگر ارتبات برقرار می کنند عاشق وقتی بخودش میاد ساعتش را در نور مهتاب نگاه می کنه ساعت 2:20دقیقه است چشمان اشک آلودش را پاک کرده وبه خانه برمی گردد ومی خوابد اما بعد از این خلوت عاشقانه وعارفانه چه خوابی می بیند ؟ در خواب می بیند یک استخر بسیاز بزرگی است که معشوقش در وسط استخر ایستاده عاشق وارد استخر می شودوسعی می کند که به نزد معشوقش برود اما می بیند داخل استخر بجای آب روان پر از عسل است عاشق در داخل عسل نمی تواند به راحتی حرکت کرده وبه معشوقش برسد ودر غلذ ت عسل بکندی حرکت می کندومعشوق هم با خنده رویی به آن طرف استخر می رود و اشاره می کند که بیا .اما شیره عسل دست و پای عاشق را می گیرد ومانع از رسیدن آن می شود در این حین از خواب می پرد و می فهمد که مشکلات رسیدن به معشوق مثل عسل شیرین است .
دنیا را به حقیقت آفریدگار. زیبا آفریده است
آیا تاکنون به کوه سفر کرده اید واز هوای بسیار پاک ولطیف آن استفاده نموده اید .محیطی کاملا طبیعی زمینی بکر و سرسبز با گل های دیدنی وخوش بو با پرنده گان زیبا وخوش آواز با چشمه های پر آب وخنک با سخره های سایه افکن . حالا فکر کنید در کنار همین چشمه زیر سایه کوه بر روی گل وچمن درازکشیده اید و دستتان را زیر سرتان گذاشته وچشمهانتان را بسته اید دراین حال است که نسیم نواز می دهد صورت را ملایمت هواآرامشَ می دهد بدن را صدای جاری شدن آب از لابه لای گل وگیاه وتکه سنگها به همراه صدای انواع پرندگان. دلنشین ترین آهنگ دنیا را در گوش ایجاد می کند نفس کشیدن در چنین مکانی تمیزترین وخوش بوترین عطر طبیعت را به مشام می رساند. دنیا زیباست چون آفریدگار پاک ومنزه ای دارد دنیا زیباست اگر قدر ش دانسته شود هرچه خدا آفریده زیباست اگر انسانها خرابش نکنند وهر آنچه که خدا افریده ودیده نمی شوند وفقط قابل حس است زیباست (عشق زیباست) عاشقان خداشناس ترین انسانهای روی زمینند چون عشق بوجود آمده از شناخت خداست. به زیباییهای جهان بنگریم تا همیشه جوان و شاداب باشیم .
بنام خداوند عشق آفرین
عشق برای عاشقان مقدس است چون نزدیک ترین ارتباط روحی بین عاشق ومعشوق است احساس این ارتباط چنان ملکوتی در روح آدم بوجود می آورد که فقط اندک عاشقان واقعی می توانند به آن دست یابند آدم وقتی عاشق می شود دیگر هر گز راحت نیست چون دلتنگی نسبت به معشوق آنقدر زیاد است که جریان خون را با مشکل مواجه می سازد نفس کشیدن را دشوار می کند به همین خاطر در میان هر۳نفس باید یک آه عمیق بکشی تااینکه اکسیژن مورد نیاز خون را بدست آوری تادوبار بتوانی به آن فکر کنی ودوباره دلتنگ شوی واین از احساس متقابل دو عاشق نسبت به همدیگر است عاشق دیر به خواب می رود تا بیشتر به عشق فکر کند وهنگام بیدار شدن قبل از آنکه چشمش را باز بکند قلبش را برای روح معشوق باز می کند عاشقان شبها به آسمان وستارگانش نگاه می کنند واین نشانه اخلاص عشق وشکر گذاری به درگاه خالق محبت وعشق است - وحتی بعضی ازشبها مخصوصا وقتی که قرص ماه کامل باشد تا صبح بیدار می ماند واین کار هر کسی نیست غیر از..... در هر طپش قلب عشق به معشوق رادر خون جاری می سازد تااورا در تمام رگهای بدن حس نماید واین یعنی یکی بودن . روح عاشقان همیشه با همدیگر در ارتباط است و مدام باهم حرف می زنند.عشق در روح انسان است وفنا پذیر نیست وحتی مرگ انسان آزادی روح وگسترش عشق وپیوستن به روح مطلق پاکیهاست که از آن بوجود آمده ایم .
*اگر چه کوچک وتنگ است حجم این دنیا . قبول کن که بریزم به پای چشمانت
دلم مسافر تنهای شهر شب بوهاست . که مانده در عطش کوچه های چشمانت
چه میشود تو صدایم کنی به لهجه موج . به لحن نقره ای وبی صدای چشمانت
به انتهای جنونم رسیده ام اکنون . به انتهای خود وابتدای چشمانت
خدا کند که بدانی چقدر محتاج است . نگاه خسته من در دعای چشمانت
*بی شک تویی بهشت من وتمام عمر . غافل نبوده دلم یکدم از بهشت
امروز در برابرم از لطف ومهر تو . هم از جهنم آینه دارم هم از بهشت
خواهم شبی را با تو سر کنم . دفتری از آب چشمانم تر کنم
نام این دفتر نهم دیوان غم . عشق را عنوان این دفتر کنم
*قفسم را به یکی گوشه صحرا ببرید . ترسم ازدود دل من چمن آتش گیرد
تومی آیی به بالینم ولی آندم که در خاکم . خوش آمد می گویمت اما در آغوش کفن
بی تو خورشید ترین زیر آوار غروب دفن خواهم شد
بدین افسونگری وحشی نگاهی . مزن برچهره رنگ بی گناهی
شرابی تو شراب زندگی بخش . شبی می نوشمت خواهی نخواهی
* آمدي توسرنوشتم بي بهانه پا گذاشتي تاكه يك روز تورسيدي توي قلبم پا گذاشتي
قصه هاي عاشقي را تو وجودم جا گذاشتي زير رگبار نگاهت دلم انگار زيرو رو شد
براي داشتن عشقت همه جونم آرزو شد
*تا نفس كشيدي انگار نفسم بريد تو سينه ابر وباد ودريا گفتن حس عاشقي همينه
اگه يه روز بري سفر بري ز پيشم بي خبر اسير روياهام ميشم دوباره باز تنها ميشم
به شب ميگم پيشم بمونه به باد ميگم تا صبح بخونه
بخونه از ديار ياري چرا ميري تنهام ميزاري
*اگه فراموشم كني ترك آغوشم كني پرنده دريا ميشم تو چنگ موج رها ميشم
به دل ميگم خاموش بمونه ميرم كه هر كسي بدونه
برم بسوي اون دياري كه توش منو تنها نزاري
*زندگي خالي نيست : مهرباني هست سيب هست ايمان هست
آري تا شقايق هست زندگي بايد كرد در دل من چيزي است مثل يك بيشه نور
مثل خواب دم صبح وچنان بي تابم كه دلم مي خواهد بدوم تا ته دشت بروم تا سر كوه .
دورها آوائي است كه مرا مي خواند
(اي نازنين ترين نازنين ايران زمين بيا اينجا تا هامت كنم )
(فدات بشم الهي چه خوشكلي چه ماهي كله گنده داري چشم گلمبه داري كه من همشو بخورم )
* هو كوروب آغلاماق استيور قلبيم هم اوجا داغلاردان آشاردي قلبيم
حسرتين نغمه سين منده بيليرم آغلاما آغلاما من تز گليرم
گونول چيخمام من اوز پيمانيما جانيم جيريم اورگيم سوگليم
* چون تو هيچ خبري نيست ساز من بي آهنگ ميشه شادي از من ميگريزه . غصه هم بي اثر ميشه
وقتي چلچله ها ميان از سفرهاي دورادور از تو مي گويم براشون . ميكنن از بامم عبور
وقتي اين شعرو مي خونم همش تو در برابرمي مي دونم تو هم مي دوني كه اميد آخرمي
الهي بخورمت
۱- ای پادشه خوبان داد از غم تنهائی یک چشمه وصد دریا فری وفریبائی
2- عزیزم الهی فدای اون لبای خوشمزه ، چشمای تودل برت ،بدن آرامش بخشت بشم من.
3- ای تکیه گاه وپنا زیباترین لحظه های پر عصمت وپرشکوه تنهای وخلوت من . ای شط شیرین پر شوکت من
۴ سلا م جانم جیاریم ایریلیق درد الوب سنده منده اول دسون تز اولرم کمیسه یروی ایلمیر عوض یوخ بیر همدمیم اولادا بیلمز سن تک منیم اوچون ، بولوطلار دولارسا یاغیشلار یاغاجاق گوزومون یاشینان توپراغلار دویاجاق کونوشماساق سنینه من بیر بیرمیزنن .
۵- سوگلیم عشق اولماسا وارلیق بوتون افسانه دیر عشقدن محروم اولان انسانلیقا بیگانه دیر .
۶-پس عزیزیم عشق بیزیم سودا بیزیم داغ بیزیم دریا بیزیم بوس بوتون دنیا بیزیم سوگلیم
۷-فردا مباد بی تو که فردا بدون تو بیزام از جهنم وبی زارم از بهشت .
۸-فدات بشم عزیزم شب وروزم ، دلتنگت هستم برای همیشه دوستت دارم حتی اگر خدائی نکرده بهت نرسم .
۹-در عشق اگر عذاب دنیا بکشی ،با اشک دودیده طرح دریا بکشی تا خلوت من هزار فرصت باقیست .
۱۰-میل دریا گر کنی من دیده را دریا کنم ،میل صحرا گر کنی من سینه را صحرا کنم ناامیدم گر کنی میمیرم اما بازهم در همان حالت که میمیرم دعایت می کنم
